YORGUN KALBİME YENİ BİR HİKAYE

vazgeçtim artık bu kısır döngüden

sonunu bilmediğim her öyküden!

kapılar ardına kadar açık

gidersen kal demem

ben içimdeki fırtınayı

küçük bir alışkanlıkla besleyemem

hastalık gibi bir şey

kahrolası ilaçların yerini

aramakla ömrümü tüketmem

sancılarım geçer, hayat bana kalır

yakarışlar duysa da bu kalp

devam eder atmaya

daha yavaş daha isteksiz

ama yaşatır bu yorgun bedeni

ben de yeni hikayeler ararım

kalbime asla sevme demem.