susuyorum artık
bütün konuşmalara inat
tüm sözlere kapris yapar gibi..
kalbim ağır hissederim
taşımak ne mümkün!
anılar biriktirmiş şu zavallı ağır kalbim..
yürürüm, yorulurum
molalarla ayakta dururum
süreleri kısa ama
aynaya bakmaya yeter bilirim.
aldanırım bir çift göze
bir kuşun gökyüzünde süzülmesine,
nasıl da kendimden geçerim
bir çiçek rüzgarda titrediğinde.
evet sustum şimdi
sıra sizde
izliyorum sadece..
sakladım ''öteki ben''i
bir kara bulutun içine
şiddetli bir yağmur yağarsa belki
ıslanır topraklarım yeniden
ve yeşerir hatırlarsam eğer kendimi.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder