Aşk…
Ne kadar karmaşık ve uzaksın
Anlamaya çalışmak seni
Boşa giden vakit kaybı belki
Akışına bıraksak her şeyi
Aniden geliverirsin
Kapımızı bile çalmadan
Bir alacaklı gibi
Alırsın bütün duygularımızı, gidersin
Belki dönersin belki de dönmezsin
Biz bekleriz seni
Seninle giden duygularımızı bekleriz
Mutluluklarımız, üzüntülerimiz, gözyaşlarımız…
Hepsi seninle birlikteler
Bize ise çaresizlik kalır
Anılarımızı çizersin sen
Bazen renkli boyalarla
Bazen de kara kalemle…
Eğer ayrılığı getirmişsen peşinden
Gecenin karanlığı dostumuz olur
Sessizlikte ararız umudu
Belki gelirsin diye
Gelmemekte kararlıysan
Unutmayı deneriz seni
Unuttuk diye avuturuz kendimizi
Sen zafer kazanmanın mutluluğuyla
Gülersin uzaktan bize
Şiddetli bir rüzgar gibisin
Esip gidince
Kırık dökük bir kalp bırakırsın içimizde.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder